SOMS MAG IETS OOK GEHEIM BLIJVEN

Soms mag iets ook geheim blijven

Een diep verlangen naar een soulmate of maatje, het liefst van het andere geslacht.  Eigen gevoelens richting mensen van het andere geslacht zorgen voor verwarring met het verlangen naar de niet geboren tweelinghelft, dit kan voor problemen in diverse relaties zorgen.
Zomaar weer twee punten die kenmerkend zijn voor alleengeboren tweelingen die een tweelinghelft van het andere geslacht hebben verloren. Op een snikhete dag sprak ik Annebel, onder een prachtige oude beuk. Een dag, zo warm dat mijn camera het begaf en we met kunst en vliegwerk op een andere manier moesten opnemen. 

Hoe lang weet je al dat je van een tweeling bent

Zo’n drie, vier jaar geleden kwam Annebel iets op het spoor over alleengeboren tweelingen omdat ze op zoek was naar kenmerken die horen bij een vitamine B12 tekort. Ze werd meteen getriggerd door wat ze las en was geïnteresseerd. Deed wat testjes en scoorde op heel veel dingen positief. Alles viel eigenlijk op z’n plek leek wel en gaandeweg denkt ze dat het haast wel zo moet zijn. Maar ergens zit er nog een soort twijfel, ongeloof.

Jeugdervaringen irt verlaten worden en andere kenmerken

Annebel vertelt mij dat ze via een stuitligging is geboren. Daarnaast is ze linkshandig en het gevoel van gemis is heel herkenbaar voor haar. Maar het zijn vooral jeugdervaringen die voor haar een link leggen met het verlies van een tweelingbroertje. Als kind vond ze het altijd vreselijk als haar vader wegging. Ze had enorme moeite met alleen zijn en verlaten worden.  Ze was dan ook heel blij toen haar broertje werd geboren. Vierenhalf jaar oud was ze en heel trots op hem. Daarnaast voelde ze zich heel verantwoordelijk voor haar kleine broertje.
Toen hij een half jaar was ging Annebel met haar ouders naar Engeland, toen is hij niet meegegaan. Ze vond dit vreselijk. En dat ze hem zo maar afgaven aan ‘vreemden’!
Vaak fantaseerde ze dat ze een grote broer had en gelukkig had ze in die tijd een buurjongen die af en toe fungeerde als broer.
Eens zag ze een fototentoonstelling over tweelingen en die boeide haar vreselijk, toen wist ze nog niet van het bestaan van alleengeboren tweelingen. Daarnaast hebben symmetrie, gezichten en spiegelingen haar altijd al veel gedaan.

Het idee dat er een wereld onder ons is

Een soort spiegelwereld, daar fantaseerde ik wel eens over. Het idee dat er onder onze wereld een andere wereld is. Vroeger was dat een scene in een sprookje dat mij heel erg boeide. Net zoals Mozes in het bieze mandje, dat vond ik prachtig, maar ook het verhaal ‘Broertje en zusje’… Gevoelsmatig zeg ik dat het een broertje is geweest.
Zelf heeft ze één kind, een zoon. Het duurde lang voor ze een kind wilde waarna het heel lang duurde voor ze een kind kreeg. Een helderziende had haar al gezegd dat er iets in de weg zat, daarom lukte het niet goed om kinderen te krijgen. “Er staat iemand voor je”, zei deze persoon. Geen idee wat die bedoelde. Nu kan ze zich voorstellen wat hij toen zag.
Tijdens de zwangerschap voelde ze zich heerlijk, ‘compleet’. Na de geboorte werd haar zoontje in de couveuse van haar weggereden. Dat moment herinnert ze zich nog goed.  Ze heeft zich nog nooit zó beroofd gevoeld.

Begrip en inzicht

Dat ik erachter ben gekomen dat ik een tweelingbroer heb gehad heeft voor mij voor begrip en inzicht gezorgd. Dingen vielen op z’n plek. Voorheen snapte ik vaak niet waar bepaalde gevoelens vandaan kwamen. Het voelt soms als een oplossing voor problemen die ik heb.”

Hulp gezocht bij therapeuten?

Op een goed moment is ze, eerder vanuit nieuwsgierigheid dan vanuit noodzaak, bij een therapeut geweest waar ze haar eigen geboorte, middels een regressie, heeft over gedaan. Dat hielp haar om het verlies serieus te nemen.
Annebel heeft ook familieopstellingen gedaan en die zijn voor haar heel helder qua informatie. Die zorgen ervoor dat ze dingen beter begrijpt.

Haar hoofd en hart zitten nog niet helemaal op één lijn. “Mijn inbeeldingskracht is heel groot maar tegelijk wil ik de dingen wel rationeel begrijpen. Aantoonbare bewijzen zouden zo mooi zijn maar die zullen er niet komen.”
In 2006 liep zij een heftige hersenschudding op waardoor ze een tijdje bij een psycholoog is geweest. Tijdens een sessie zag ze in een visualisatie een soort kolkend donker water waar iets in bewoog. De psycholoog dacht toen aan een mogelijke miskraam van haar moeder vóór Annebel’s geboorte. In de loop der jaren is dit beeld regelmatig teruggekomen en is ze het in relatie gaan brengen met het verlies van haar tweelingbroer. De angst voor donker water en kolken is er nog steeds.

Nog adviezen?

Familieopstellingen heb ik heel veel aan gehad. Ook de opstellingen van anderen zien heeft mij veel geholpen. Ik laat het rustig in mijzelf naar boven komen om te kijken wat ik hier mee in verband kan brengen. Ik heb gemerkt dat dingen op z’n plaats kunnen vallen na een opstelling en dat geeft helderheid en rust. Sprookjesboeken kunnen heel helend zijn, vooral de boeken die je als kind al raakte. Mogelijk valt dan het kwartje voor jezelf.
Maar ook dingen die je graag deed. Zo keek ik vroeger altijd veel in de spiegel en snapte niet goed hoe dat zat; dat ik dan mijzelf zag, hoe dat kon. Dat intrigeerde me enorm.”

Het is moeilijk iets te geloven en voor waar aan te nemen wat je niet zeker weet. Maar van de andere kant is het goed om dingen onder ogen te zien, vertelt ze mij. Dat heeft ze vooral geleerd tijdens haar laatste familieopstelling. De representant die stond voor haar broer die duidelijk zei “zie me nou eens“.

“Ik ben mijn hele leven geïntrigeerd geweest door onbereikbaarheid. Ik was gefascineerd door de afstand, de kloof, maar wilde die tegelijkertijd oplossen, er bij kunnen komen. Tegenwoordig vraag ik me af, mag iets soms niet gewoon geheim blijven? Ik heb niet meer zo de behoefte om alles te weten.”

In het onderstaande filmpje kun je het interview met Annebel en mij bekijken.

© Aranka Reeuwijk

Facebooktwitterlinkedin

2 gedachten over “SOMS MAG IETS OOK GEHEIM BLIJVEN”

    1. Hallo Suzanne,

      En, weet je dit al lang? En heb je er ook ‘last’ van? Blijf dan niet rondlopen maar ga er mee aan de slag.
      Lieve groeten, Aranka

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *