THE WOUNDED HEALER

Wat als je je leven bent gestart als meerling?

Een diep gewond gevoel van binnen. Heling vinden voor jezelf door het juist aan anderen te geven waardoor ‘the wounded healer’ ontstaat. Er alles aan doen om groepen bij elkaar te houden en het vreselijk vinden als er subgroepjes ontstaan of mensen er buiten vallen. En als laatste, de neiging hebben om veel te veel te doen.
Zomaar een paar punten die kenmerkend zijn voor een alleengeboren meerling.

Het was een prachtige zonnige dag toen ik samen met Yolanda tegen een hele mooie oude plataan ging zitten om een gesprek met haar te voeren over het verlies van haar meerlingzusje en -broertje. Hoe bijzonder is het om vanuit je diepste wezen te ‘weten’ dat je bent gestart met z’n drietjes. 

Het was via een berichtje op facebook van mij dat Yolanda eind 2013 ineens ontdekte dat ze vrijwel alle kenmerken herkende die horen bij een alleengeboren tweeling. Zich anders dan anderen voelen en zich buiten gesloten voelen waren de meest herkenbare punten voor haar op dat moment.
Hierna is ze ‘aan het werk gegaan’ om te onderzoeken hoe het verlies bij haar mogelijk is gegaan. Hoe een simpele oefening een antwoord kon geven waarbij het zelfs gevoelsmatig duidelijk werd dat er sprake was geweest van een drieling en wanneer de anderen zijn overleden. Ons lichaam is zo wijs!

En dan weet je dit ineens

Deze her-ontdekking was voor Yolanda ontzettend fijn omdat ze nu bepaalde gevoelens een plek kon geven. Dat was een geweldige eerste stap. Hierna is ze er nog meer over gaan lezen en luisteren. Meedoen aan een opstelling na een lezing gaf haar een bijzondere ervaring. Gevraagd worden in een opstelling van iemand anders als overleden tweelinghelft en zodoende mogen ervaren wat onvoorwaardelijke liefde werkelijk is. Een ervaring die ze niet snel zal vergeten.

Wat heeft het haar opgeleverd?

De ontdekking dat ze ooit met z’n drieën zijn gestart heeft Yolanda eigenlijk veel positiefs opgeleverd. Als kind heeft ze op een goed moment haar gevoel uitgeschakeld.  Of beter gezegd, eigenlijk de verbinding met haar broer en zus geblokkeerd waardoor ze haar lijntje naar zichzelf ook verloor. Juist door het hervinden van het feit dat ze niet altijd alleen is geweest heeft ze zichzelf weer terug gevonden.

Zelf geeft ze aan dat de rouw om hun verlies niet heel groot is geweest. Het is heel duidelijk voor haar dat het was afgesproken om alleen geboren te worden. Het feit dat zij niet zijn geboren is niet iets om verdrietig om te zijn. Ook al is het gevoel van gemis er soms best.
Maar juist de periode dat ze haar meerlingbroer en -zus niet heeft willen zien en horen, dáár heeft ze om gerouwd.  Een jarenlange verloochening van hun en uiteindelijk ook zichzelf.

Van alleengeboren meerlingen is bekend dat ze de neiging hebben veel te veel te doen. Maar Yolanda heeft juist lange tijd heel weinig gedaan om bij zichzelf te kunnen blijven. Ze herkent deze valkuil echter wel. Eenmaal aan de slag gaand heeft ze de neiging te veel te doen.
Daarnaast is ze hoogsensitief. Een kwaliteit die past bij alleengeboren meerlingen en die Yolanda een groot deel van haar leven niet heeft willen erkennen. Nu ze meer in haar eigen kracht komt ervaart ze dat haar sensitiviteit zich ook weer ontvouwt.

Meer tijd voor jezelf nemen om beter te kunnen voelen

“Ga wandelen”, zegt Yolanda. “Voor mij werkt het helend om veel naar buiten te gaan en contact met de natuur maken. Daarnaast helpt het mij om niet alleen maar bezig te zijn met de ander maar meer met mijzelf.”

Nieuwsgierig geworden? Beluister dan het hele interview.

© Aranka Reeuwijk

 

Facebooktwitterlinkedin

2 gedachten over “THE WOUNDED HEALER”

  1. Naar aanleiding van dit verhaal was ik énorm geraakt. Ik herkende mezelf in de beschrijving van wounded healer.
    Ik weet sinds vorig jaar dat ik er 1 van een tweeling ben. Ik blijk dus een meerling te zijn. Ik vroeg direct ernaar, aan boven, om een teken: een grijze veer als ik van een 2-ling ben en een witte veer als ik toch 1 van een 3-ling ben.
    Einde vd dag ben ik bij iemand die mij iets wilde laten zien achter in haar tuin en blijkt dat zij ook een duiventil heeft. Wat ik niet wist. Terwijl ik daar naar sta te kijken, ik zie allemaal witte en grijze duiven, zie ik opeens op de grond alleen maar witte veren liggen. Ineens schiet mijn verzoek van die morgen me te binnen en ik schoot helemaal vol. Witte veren, dus Ik ben toch een van een drieling. Ik wist het. Dat van een 2-ling voelde nog steeds zo onwerkelijk, alsof het niet klopte.
    Nu is het zo kloppend voor me. Alles valt op zijn plek.
    Ik wilde dit graag met je delen. Zo bijzonder.

    Warme groet Jannie

    1. Hallo Jannie,
      Wat een bijzonder mooie reactie en super om te lezen dat jij je zo herkent in het verhaal van Yolanda. En dat soort tekens, dat verzin je niet hè?!Dank je wel voor het delen <3.
      Lieve groeten, Aranka

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *