WHAT’S IN A NAME?!

What’s in a name?! Nou….., meer dan je denkt

In het Engels is bovenstaande titel natuurlijk ook min of meer een uitdrukking. In de zin van ‘Ach, wat zegt een naam nu helemaal. Wat maakt het uit’. En er zijn genoeg situaties aan te geven in ons leven waarbij het er inderdaad ook niet zo nauw op neerkomt. Of het nu linksom of rechtsom is, het blijft hetzelfde. ‘Als het beestje maar een naam heeft’, zeggen wij dan heel laconiek. Heel vaak maakt het ook niet veel uit. En toch heb ik daar, eigenwijs als ik ben, een kanttekening bij.

Woorden zeggen ongemerkt veel meer

Al het levend organisme bestaat voor een groot deel uit water en water zou beïnvloedbaar zijn met woorden. Misschien heb je wel eens iets gelezen of gezien over testjes die mensen doen met bijvoorbeeld woorden in relatie met planten. Zo’n arme plant wordt dan voor een maand lang uitgescholden en je ziet dat die plant steeds slechter wordt en soms zelfs dood gaat.
Gelukkig zijn er ook altijd geluksvogels die met liefde worden overspoeld en die blijken zich veel beter te ontwikkelen en te groeien. (Muziek doet ook wonderen trouwens.)
Dus zeggen dat woorden slechts woorden zijn, dat is iets te gemakkelijk en kort door de bocht.
En zo is het ook met namen. Een naam doet meer met je dan je zou denken.

Aangepaste naam

Heel vaak maak ik mee dat iemand zijn of haar naam aanpast als ze er achter zijn gekomen een alleengeboren tweeling te zijn. Ze veranderen hun naam of meten zichzelf een dubbele naam aan om op die manier hun tweelinghelft niet te vergeten, of dichtbij zich te hebben.
En natuurlijk snap ik dat ik heel goed! Je hebt tenslotte net ontdekt dat je eigenlijk een tweelingzus of -broer hebt, alleen die is niet geboren. En het liefste wat je wilt is die ander zo dicht mogelijk bij je hebben, hij/zij mag niet meer vergeten worden. Sommigen besluiten vanuit dit oogpunt een tattoo te nemen. En eigenlijk ligt dat in het verlengde van je naam veranderen, alleen is dit wat meer definitief dan je naam aanpassen. Die verwijder je niet zo maar weer.

Weer heel voelen

Het is net alsof ze die ander als het ware via deze manier willen eren.
Opdat ze niet vergeten dat ze ooit samen zijn gestart, integreren ze de naam van die ander binnen hun eigen naam. Opvallend hierbij is dat het vooral de een-eiige alleengeboren tweelingen zijn die deze neiging hebben. En dat is ook wel te begrijpen. Die zijn zo één geweest voor korte tijd, dát gevoel willen ze graag weer terug en het liefst nooit meer loslaten.  Gedurende hun leven voelen deze mensen zich vaak écht geamputeerd! Alsof ze een deel van zichzelf missen.
Door de naam van de ander bij hun eigen naam te voegen lijkt het alsof ze weer (samen) heel zijn.

“Two become one again.”

Maar zoals ik deze blog al begon. Een naam zegt meer dan je denkt.
Door jezelf ook de naam van je overleden tweelinghelft te geven geef je onbewust jezelf het signaal dat jij tot nu toe maar voor een deel hebt geleefd. De andere naam erbij nemen zou je gevoelsmatig weer heel maken. Je integreert de ander in jou. Maar hoe prachtig deze gedachte ook is, zo werkt het niet.
Je eigen naam, dat ben jij. Dat moge duidelijk zijn. Maar die andere naam, die hoort bij een overleden ziel, niet bij jou. Door deze bij je eigen naam te betrekken geef je juist onbewust de boodschap aan jezelf dat je maar half bent, half levend bent. En tegelijk ‘dwing’ je jezelf om energetisch beide plekken in te nemen. (zie hiervoor de blog over het achterdeurtje).

Laat toch gewoon los joh!

Het lijkt simpel om te zeggen ‘dan skip je die naam toch gewoon weer!’ maar zo eenvoudig is het niet voor deze mensen. Door die naam los te laten hebben ze het gevoel hun tweelinghelft los te laten. Sterker nog, het voelt als een deel van zichzelf loslaten. Alsof je er voor kiest om bijvoorbeeld enkel nog maar met je linker lichaamshelft verder te gaan en je rechterhelft laat liggen.
Het is dan ook een heel proces wat in gang wordt gezet.
Maar wat doe je dan wel? De ander integreren in je leven. Bewustworden dat je eens samen was maar niet één bént. Erkennen en accepteren wat dit voor effect op je heeft (gehad) en voelen wat dit met je doet. Maar realiseer je dat er een dag mag (moet!) komen waarop je die naam weer teruggeeft aan de persoon bij wie die hoort. Zodat jij volledig voor je eigen plek en bijbehorende naam en energie kunt kiezen.

© Aranka Reeuwijk

Facebooktwitterlinkedin

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *